\u201eAntygona\u201d jest tragedi\u0105 Sofoklesa powsta\u0142\u0105 w 442 r. p.n.e. To ostatni utw\u00f3r z cyklu tragedii teba\u0144skich, kt\u00f3re opieraj\u0105 si\u0119 na micie o rodzie Labdakid\u00f3w. Dzieli si\u0119 na prologos (wprowadzenie), parodos (pierwsze wej\u015bcie ch\u00f3ru), epeisodia (akcje sceniczne), stasimony (komentarze ch\u00f3ru) oraz exodos (zako\u0144czenie). Sofokles zastosowa\u0142 tutaj zasad\u0119 trzech jedno\u015bci: miejsca, czasu i akcji. Wydarzenia rozgrywaj\u0105 si\u0119 w ci\u0105gu jednego dnia przed dworem kr\u00f3lewskim w Tebach.<\/p>\n
Antygona to c\u00f3rka Edypa i Jokasty, siostra Ismeny, Eteoklesa i Polinejkesa, co oznacza, \u017ce jest cz\u0119\u015bci\u0105 nieszcz\u0119snego rodu Labdakid\u00f3w<\/strong>, obci\u0105\u017conego przekle\u0144stwem i tragicznymi wydarzeniami. Dziewczyna staje si\u0119 cz\u0119\u015bci\u0105 konfliktu tragicznego. Stawia prawa boskie ponad prawami ludzkimi<\/strong> i wbrew zakazowi w\u0142adcy, decyduje si\u0119 pochowa\u0107 Polinejkesa. Zna konsekwencje swojego dzia\u0142ania, ale mimo to przyznaje si\u0119 do winy. Jest uosobieniem odwagi, lojalno\u015bci i niez\u0142omnej woli. To silna i niezale\u017cna kobieta, gotowa po\u015bwi\u0119ci\u0107 wszystko dla swoich przekona\u0144.\u00a0<\/strong>Jej postawa \u015bwiadczy o g\u0142\u0119bokich wi\u0119zach rodzinnych oraz mocnym przekonaniu moralnym.<\/p>\n Utw\u00f3r rozpoczyna si\u0119 rozmow\u0105 dw\u00f3ch si\u00f3str, Antygony i Ismeny, kt\u00f3re wspominaj\u0105 o swoich braciach. Eteokles i Polinejkes zgin\u0119li w bratob\u00f3jczej walce<\/strong>, rywalizuj\u0105c o tron po \u015bmierci ich ojca Edypa. Ostatecznie w\u0142adc\u0105 Teb zostaje Kreon. Uznaje Polinejkesa za zdrajc\u0119 i zakazuje jego poch\u00f3wku.<\/strong> Antygona \u017cali si\u0119 Ismenie na wszystkie nieszcz\u0119\u015bcia ich rodziny i pr\u00f3buje przekona\u0107 j\u0105 do wsp\u00f3lnego poch\u00f3wku brata. Siostra boi si\u0119 sprzeciwia\u0107 kr\u00f3lowi, dlatego odmawia udzielenia pomocy.<\/p>\n Do Kreona przybywa stra\u017cnik i informuje go, \u017ce kto\u015b z\u0142ama\u0142 jego zakaz i posypa\u0142 ziemi\u0105 cia\u0142o Polinejkesa.<\/strong> Rozw\u015bcieczony w\u0142adca ka\u017ce odnale\u017a\u0107 winowajc\u0119. Przed jego oblicze zostaje przyprowadzona Antygona. Bez wahania przyznaje si\u0119 do winy.<\/strong> Mi\u0142o\u015b\u0107 do brata i prawa boskie s\u0105 dla niej wa\u017cniejsze ni\u017c zakaz Kreona. Zostaje wi\u0119c skazana na \u015bmier\u0107 g\u0142odow\u0105 w jaskini.<\/strong> Wstawia si\u0119 za ni\u0105 Ismena<\/strong> i chce wzi\u0105\u0107 na siebie cz\u0119\u015b\u0107 winy, ale bezskutecznie. R\u00f3wnie\u017c Hajmon pr\u00f3buje uratowa\u0107 swoj\u0105 narzeczon\u0105. <\/strong>Jednak jego ojciec pozostaje nieugi\u0119ty w swoim wyroku.<\/p>\n Nast\u0119pnie do w\u0142adcy przybywa niewidomy wr\u00f3\u017cbita Tyrezjasz<\/strong> i przepowiada rodzinie kr\u00f3lewskiej liczne nieszcz\u0119\u015bcia. Pod wp\u0142ywem jego s\u0142\u00f3w Kreon cofa wyrok i postanawia godnie pochowa\u0107 cia\u0142o Polinejkesa.<\/strong> Okazuje si\u0119 jednak, \u017ce jest ju\u017c za p\u00f3\u017ano. Antygona powiesi\u0142a si\u0119 w grocie.<\/strong> Z \u017calu po jej \u015bmierci \u017cycie odbiera sobie tak\u017ce jej narzeczony. Wiadomo\u015b\u0107 t\u0105 s\u0142yszy Eurydyka, \u017cona Kreona. Na wie\u015b\u0107 o \u015bmierci Hajmona, r\u00f3wnie\u017c pope\u0142nia samob\u00f3jstwo. <\/strong>Kreon rozumie swoj\u0105 win\u0119 i ubolewa nad \u015bmierci\u0105 bliskich.<\/p>\n Akcja tragedii rozpoczyna si\u0119 po bitwie, w czasie kt\u00f3rej dwaj bracia, Eteokles i Polinejkes, walczyli mi\u0119dzy sob\u0105 o w\u0142adz\u0119 w Tebach<\/strong>. Pocz\u0105tkowo mieli wymienia\u0107 si\u0119 w\u0142adz\u0105 po roku czasu. Eteokles obj\u0105\u0142 tron jako pierwszy, ale gdy nasta\u0142 czas zamiany, odm\u00f3wi\u0142 przekazania w\u0142adzy i wygna\u0142 brata z kraju. Polinejkes znalaz\u0142 schronienie na dworze kr\u00f3la Argos, Adratosa, po\u015blubi\u0142 jego c\u00f3rk\u0119 i nam\u00f3wi\u0142 do najazdu na rodzime Teby. W czasie bitwy o<\/strong>baj bracia gin\u0105<\/strong>, dlatego rz\u0105dy przejmuje Kreon. W\u0142adca rozkazuje pochowa\u0107 jedynie Eteoklesa, broni\u0105cego miasta. Za\u015b Polinejkes zostaje uznany za zdrajc\u0119.\u00a0<\/strong><\/p>\n Z decyzj\u0105 Kreona nie mo\u017ce pogodzi\u0107 si\u0119 Antygona<\/strong>. O \u015bwicie spotyka si\u0119 z m\u0142odsz\u0105 siostr\u0105 Ismen\u0105 i wspomina wszystkie nieszcz\u0119\u015bcia, kt\u00f3re spad\u0142y na ich rodzin\u0119. Ojciec, kr\u00f3l Edyp, o\u015blepi\u0142 si\u0119 i uda\u0142 na tu\u0142aczk\u0119, aby odnale\u017a\u0107 miejsce, w kt\u00f3rym spokojnie umrze. Pragn\u0105\u0142 bowiem od\u00adpo\u00adku\u00adto\u00adwa\u0107 grze\u00adchy oj\u00adco\u00adb\u00f3j\u00adstwa i ka\u00adzi\u00adrodz\u00adtwa, kt\u00f3re doprowadzi\u0142y r\u00f3wnie\u017c matk\u0119, Jokast\u0119, do pope\u0142nienia samob\u00f3jstwa. Antygona wierzy, \u017ce je\u015bli cia\u0142o jej brata zosta\u0142o porzucone na pastw\u0119 ps\u00f3w i ptak\u00f3w, to jego dusza tak\u017ce nie zazna nigdy spokoju. Dlatego postanawia z\u0142ama\u0107 zakaz Kreona i pogrzeba\u0107 brata, aby m\u00f3g\u0142 trafi\u0107 do Hadesu. Prosi o pomoc Ismen\u0119, ale ta odmawia<\/strong>, obawiaj\u0105c si\u0119, \u017ce ten czyn przysporzy ich rodzinie kolejne tragedie:<\/p>\n \u201eZginiemy marnie, je\u017celi wbrew prawu Na rozkaz Kreona przybywa Rada Starc\u00f3w, kt\u00f3ra swoj\u0105 pie\u015bni\u0105 s\u0142awi dokonania zmar\u0142ego Eteoklesa, a nast\u0119pnie zapowiada jego przybycie. Kreon przemawia do Teba\u0144czyk\u00f3w. M\u00f3wi, \u017ce przej\u0105\u0142 w\u0142adz\u0119, kt\u00f3ra mu si\u0119 nale\u017cy<\/strong>, poniewa\u017c jest szwagrem Edypa, a jego synowie nie \u017cyj\u0105. Obiecuje rz\u0105dzi\u0107 sprawiedliwie i broni\u0107 miasto przed nieprzyjaci\u00f3\u0142mi. Nakazuje pochowa\u0107 Eteoklesa, kt\u00f3ry poleg\u0142 w bratob\u00f3jczej walce, a Polinika, kt\u00f3ry chcia\u0142 przej\u0105\u0107 w\u0142adz\u0119 wbrew prawu, pozostawi\u0107 bez poch\u00f3wku i porzuci\u0107 na pastw\u0119 zwierz\u0105t.<\/strong> Nad jego zw\u0142okami maj\u0105 czuwa\u0107 stra\u017ce, aby nikt nie o\u015bmieli\u0142 si\u0119 z\u0142ama\u0107 jego zakazu.<\/p>\n \u201e(…) aby Polinika Do w\u0142adcy przybywa stra\u017cnik i informuje go, \u017ce kto\u015b przysypa\u0142 cia\u0142o zdrajcy piaskiem, ale nie pogrzeba\u0142 go ca\u0142kowicie. <\/strong>S\u0142ysz\u0105c to, przewodnik Ch\u00f3ru twierdzi, \u017ce czynu tego dokonali sami bogowie, ale Kreon mu nie wierzy. Podejrzewa, \u017ce stra\u017cnicy zostali przekupieni i zezwolili na symboliczny poch\u00f3wek. Ka\u017ce znale\u017a\u0107 im winowajc\u0119 pod gro\u017ab\u0105 \u015bmierci:<\/p>\n \u201eTak je\u015bli zaraz schwytanego sprawcy Nast\u0119pnie Ch\u00f3r zaczyna \u015bpiewa\u0107 pie\u015b\u0144 o pot\u0119dze cz\u0142owieka<\/strong>, kt\u00f3ry dokonuje rzeczy wielkich dzi\u0119ki pot\u0119dze swojego rozumu. Cz\u0142owiek jest w stanie znie\u015b\u0107 du\u017co cierpienia, ale nigdy nie pokona \u015bmierci. Je\u015bli posiada honor i godno\u015b\u0107, to przestrzega tak\u017ce praw ludzkich i boskich. Tymi s\u0142owami Ch\u00f3r przypomina Kreonowi, \u017ce mo\u017ce zosta\u0107 pot\u0119piony za brak szacunku do praw boskich.<\/p>\n Stra\u017cnik przyprowadza schwytan\u0105 Antygon\u0119, kt\u00f3r\u0105 przy\u0142apa\u0142 na gor\u0105cym uczynku, przy ponownej pr\u00f3bie pogrzebania brata. <\/strong>Zosta\u0142a dostrze\u017cona, gdy skrapia\u0142a cia\u0142o Polinijka mlekiem, winem i oliw\u0105. Kobieta nawet nie pr\u00f3buje si\u0119 obroni\u0107, tylko od razu przyznaje do winy<\/strong>:<\/p>\n \u201eJam to spe\u0142ni\u0142a, zaprzecza\u0107 nie my\u015bl\u0119\u201d.<\/em><\/p>\n By\u0142a od pocz\u0105tku \u015bwiadoma, \u017ce \u0142amie prawo, ale bardziej obawia\u0142a si\u0119 sprzeciwi\u0107 bogom ni\u017c w\u0142adcy<\/strong>. Kobieta jest gotowa na kar\u0119 \u015bmierci i nie okazuje skruchy. Kreon postanawia przes\u0142ucha\u0107 tak\u017ce Ismen\u0119, kt\u00f3ra nie bra\u0142a w tym udzia\u0142u, ale decyduje uj\u0105c si\u0119 za siostr\u0105 i wzi\u0105\u0107 cz\u0119\u015b\u0107 winy na siebie. Antygona nie zgadza si\u0119 na to i przyznaje, \u017ce sama pr\u00f3bowa\u0142a pochowa\u0107 cia\u0142o brata.<\/strong> Pragnie chroni\u0107 swoj\u0105 m\u0142odsz\u0105 siostr\u0119 i odczuwa do niej ogromny \u017cal, \u017ce odm\u00f3wi\u0142a jej pomocy:<\/p>\n \u201eHades i zmarli wiedz\u0105, kto to zdzia\u0142a\u0142. Kreon decyduje si\u0119 ukara\u0107 Antygon\u0119<\/strong>. Ismena nie mo\u017ce uwierzy\u0107 w jego bezwzgl\u0119dno\u015b\u0107 i b\u0142aga o lito\u015b\u0107. W\u0142adca obawia si\u0119, \u017ce straci szacunek, je\u015bli nie b\u0119dzie egzekwowa\u0142 konsekwencji pos\u0142usze\u0144stwa, dlatego konsekwentnie trzyma si\u0119 swojego nakazu. Brzydzi si\u0119 z\u0142ymi uczynkami Antygony, kt\u00f3ra nie jest godna bycia narzeczon\u0105 jego syna Hajmona. Nakazuje zamkn\u0105\u0107 obie kobiety w domu, aby zmi\u0119k\u0142y im serca, gdy \u015bmier\u0107 zajrzy im w oczy.<\/p>\n Ch\u00f3r wyra\u017ca sw\u00f3j \u017cal nad kolejn\u0105 tragedi\u0105, kt\u00f3ra spotka\u0142a r\u00f3d Labdakid\u00f3w<\/strong>. Wskazuje na kl\u0119ski przekazywane z pokolenia na pokolenie. Cierpienie poprzedniego pokolenia nie przynosi wyzwolenia ich m\u0142odszym nast\u0119pc\u0105. Swoj\u0105 pie\u015bni\u0105 przestrzega r\u00f3wnie\u017c przed pych\u0105<\/strong>, kt\u00f3ra stanowi aluzj\u0119 do post\u0119powania Kreona i sposobu, w jaki egzekwuje swoje prawa, ignoruj\u0105c bog\u00f3w i staraj\u0105c si\u0119 im dor\u00f3wna\u0107:<\/p>\n \u201eA wieczna prawda, \u017ce w przyst\u0119pie dumy W\u0142adca spotyka si\u0119 z Hajmonem, kt\u00f3ry pr\u00f3buje uratowa\u0107 swoj\u0105 narzeczon\u0105.<\/strong> Jego ojciec jest jednak nieugi\u0119ty i nakazuje synowi znale\u017a\u0107 sobie inn\u0105 wybrank\u0119 serca, kt\u00f3ra nie b\u0119dzie pr\u00f3bowa\u0142a podwa\u017cy\u0107 jego autorytetu i wywo\u0142a\u0107 buntu w\u015br\u00f3d mieszka\u0144c\u00f3w Teb. Zdaniem Hajmona ludzie nie chc\u0105 \u015bmierci Antygony i podziwiaj\u0105 jej odwag\u0119 w przestrzeganiu praw boskich. Stara si\u0119 r\u00f3wnie\u017c przypomnie\u0107 ojcowi o zasadach demokracji ate\u0144skiej<\/strong>, wed\u0142ug kt\u00f3rych w\u0142adca bierze pod uwag\u0119 zdanie swoich poddanych:<\/p>\n \u201eBo na tw\u00f3j widok zdejmuje ich trwoga S\u0142ysz\u0105c te s\u0142owa, Kreon zarzuca synowi bunt i grozi, \u017ce narzeczony Antygony ujrzy jej \u015bmier\u0107 na w\u0142asnych oczach. Ostatecznie w\u0142adca decyduje si\u0119 u\u0142askawi\u0107 Ismen\u0119, a Antygon\u0119 zamurowa\u0107 \u017cywcem w jaskini, pozostawiaj\u0105c jej troch\u0119 jedzenia:<\/strong><\/p>\n \u201eGdzie\u015b na bezludnym zamkn\u0119 j\u0105 pustkowiu, Ch\u00f3r \u015bpiewa, wychwalaj\u0105c pot\u0119g\u0119 mi\u0142o\u015bci<\/strong>, kt\u00f3ra jest tak silna, \u017ce potrafi doprowadzi\u0107 cz\u0142owieka do szale\u0144stwa. Jest to aluzja do zwi\u0105zku Hajmona i Antygony<\/strong> oraz spotkania kochank\u00f3w, kt\u00f3re nie nast\u0105pi\u0142o po wydaniu drastycznego wyroku kr\u00f3la Kreona.<\/p>\n Antygona zostaje wyprowadzona z miasta i zaprowadzona do miejsca swojej \u015bmierci. Jej lament (kommos) przeplata si\u0119 z pie\u015bniami ch\u00f3ru<\/strong>. \u017ba\u0142uje, \u017ce musi umrze\u0107 w tak m\u0142odym wieku i nigdy nie zostanie \u017con\u0105 ani matk\u0105. Por\u00f3wnuje si\u0119 do bogini Niobe, c\u00f3rki Tantala<\/strong>, kt\u00f3ra przez swoj\u0105 pych\u0119 straci\u0142a wszystkie dzieci. Zeus, widz\u0105c jej rozpacz, zamieni\u0142 j\u0105 w kamie\u0144, kt\u00f3ry nieustannie p\u0142acze. Kobieta zdaje sobie spraw\u0119, \u017ce cz\u0142owiek nie ma wp\u0142ywu na wol\u0119 bog\u00f3w i ostatecznie godzi si\u0119 ze swoim losem:<\/p>\n \u201eLecz je\u015bli z bog\u00f3w to zrz\u0105dzenie p\u0142ynie, Do Kreona przybywa niewidomy wr\u00f3\u017cbita Tyrezjasz. Ostrzega go, \u017ce swoim post\u0119powaniem rozgniewa\u0142 bog\u00f3w. <\/strong>Przypomina mu, \u017ce ludzkie cia\u0142o po \u015bmierci nale\u017cy do bog\u00f3w podziemi, a jedynym obowi\u0105zkiem \u017cywych jest jego pochowanie. Przepowiada r\u00f3wnie\u017c, \u017ce brak szacunku ich wzgl\u0119dem mo\u017ce doprowadzi\u0107 do kolejnych tragedii w rodzinie kr\u00f3lewskiej:<\/p>\n \u201e(…) w kr\u00f3tkim poka\u017c\u0105 to czasie S\u0142owa wieszcza nie przekonuj\u0105 w\u0142adcy. Dopiero gdy Ch\u00f3r zgadza si\u0119 ze s\u0142owami wr\u00f3\u017cbity, Kreon zaczyna mie\u0107 w\u0105tpliwo\u015bci i obawia si\u0119 boskiej kary. Ostatecznie decyduje si\u0119 post\u0119powa\u0107 zgodnie z ich prawem i pochowa\u0107 cia\u0142o Polinika oraz uwolni\u0107 Antygon\u0119<\/strong>. W tej chwili Ch\u00f3r kieruje swe pro\u015bby do boga Dionizosa i prosi go o wstawiennictwo:<\/p>\n \u201ePrzyb\u0105d\u017a z Parnasu ku naszej obronie Przybywa pos\u0142aniec i oznajmia, \u017ce Hajmon pope\u0142ni\u0142 samob\u00f3jstwo<\/strong>. S\u0142owa te s\u0142yszy \u017cona Kreona, Eurydyka. Ka\u017ce pos\u0142a\u0144cowi opowiedzie\u0107 wszystko, co si\u0119 wydarzy\u0142o. M\u0119\u017cczyzna opowiada, jak razem z Kreonem przygotowywali zw\u0142oki Polinejkesa do poch\u00f3wku, gdy nagle us\u0142yszeli p\u0142acz z jaskini. Po\u015bpieszyli na miejsce i ujrzeli martw\u0105 Antygon\u0119, kt\u00f3ra <\/strong>powiesi\u0142a si\u0119 w jaskini na chu\u015bcie. Jej zw\u0142oki obejmowa\u0142 zrozpaczony Hajmon. Gdy tylko ujrza\u0142 swojego ojca, przebi\u0142 si\u0119 mieczem.<\/strong>\u00a0Eurydyka, s\u0142ysz\u0105c o \u015bmierci ukochanego syna, ucieka do pa\u0142acu, wo\u0142aj\u0105c:<\/p>\n \u201eNieszcz\u0119\u015bciem dowi\u00f3d\u0142, \u017ce w\u015br\u00f3d ludzi t\u0142umu Pos\u0142aniec wraz z przewodnikiem Ch\u00f3ru s\u0105 przekonani, \u017ce kobieta pragnie op\u0142akiwa\u0107 swoj\u0105 strat\u0119 w samotno\u015bci. Martwi ich tylko cisza, kt\u00f3ra nasta\u0142a w ca\u0142ym pa\u0142acu. Wraca Kreon, kt\u00f3ry w ko\u0144cu zrozumia\u0142 sw\u00f3j b\u0142\u0105d. Po chwili pos\u0142aniec informuje go, \u017ce jego \u017cona Eurydyka wbi\u0142a sobie sztylet w serce.<\/strong> Gdy kona\u0142a, przeklina\u0142a ojca, kt\u00f3ry doprowadzi\u0142 do \u015bmierci w\u0142asnego syna. Kreon odczuwa ogromne cierpienie. Nazywa siebie morderc\u0105 i pragnie r\u00f3wnie\u017c umrze\u0107.<\/strong> Przewodnik Ch\u00f3ru przypomina mu, \u017ce wszystko zale\u017cy od woli bog\u00f3w, a w\u0142adca powinien kierowa\u0107 si\u0119 rozumem przy podejmowaniu wa\u017cnych decyzji:<\/p>\n \u201eNad szcz\u0119\u015bcia b\u0142ysk, co z\u0142ud\u0105 mar, Plan wydarze\u0144 w \u201eAntygonie\u201d Sofoklesa przedstawia si\u0119 nast\u0119puj\u0105co:<\/p>\n W tragedii Sofoklesa wyst\u0119puj\u0105:<\/p>\n Posta\u0107 Antygony sta\u0142a si\u0119 inspiracj\u0105 dla wielu tw\u00f3rc\u00f3w r\u00f3\u017cnych epok:<\/p>\n \u201eAntygona\u201d jest tragedi\u0105 Sofoklesa powsta\u0142\u0105 w 442 r. p.n.e. To ostatni utw\u00f3r z cyklu tragedii teba\u0144skich, kt\u00f3re opieraj\u0105 si\u0119 na…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":757,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[3],"tags":[],"yoast_head":"\nAntygona – streszczenie kr\u00f3tkie<\/h2>\n
Antygona – streszczenie szczeg\u00f3\u0142owe<\/h2>\n
\nZ\u0142amiemy wol\u0119 i rozkaz tyrana\u201d.<\/em><\/p>\n
\nNieszcz\u0119sne zw\u0142oki bez czci pozosta\u0142y,
\nBy nikt ich p\u0142aka\u0107, nikt grze\u015b\u0107 si\u0119 nie wa\u017cy\u0142;
\nMaj\u0105 wi\u0119c le\u017ce\u0107 bez \u0142ez i bez grobu,
\nNa pastw\u0119 ptakom \u017car\u0142ocznym i straw\u0119\u201d.<\/em><\/p>\n
\nNie dostawicie przed moje oblicze,
\nTo jednej \u015bmierci nie b\u0119dzie wam dosy\u0107 (…)\u201d.<\/em><\/p>\n
\nS\u0142owami \u015bwiadczy\u0107 mi\u0142o\u015b\u0107 \u2013 to nie mi\u0142o\u015b\u0107\u201d.<\/em><\/p>\n
\nMieni\u0105 dobrymi ci nieprawe czyny,
\nKt\u00f3rym b\u00f3g zmiesza\u0142 rozumy!\u201d.<\/em><\/p>\n
\nI s\u0142owo, ciebie ra\u017c\u0105ce, zamiera.
\nA wi\u0119c cichaczem przysz\u0142o mi wys\u0142ucha\u0107,
\n\u017be miasto nad t\u0105 si\u0119 \u017cali dziewic\u0105 (…)\u201d.<\/em><\/p>\n
\nW skalistym lochu zostawi\u0119 \u017cyj\u0105c\u0105,
\nStrawy przydaj\u0105c jej tyle, by ka\u017ani\u0119
\nPozbawi\u0107 grozy i kl\u0105twy nie \u015bci\u0105gn\u0105\u0107\u201d.<\/em><\/p>\n
\nTrzeba mi winnej znie\u015b\u0107 w ciszy cierpienia\u201d.<\/em><\/p>\n
\nM\u0119\u017cczyzn i niewiast w twoim domu j\u0119ki.
\nA wszelkie miasto przeciw tobie stanie (…)\u201d.<\/em><\/p>\n
\nLub przez wyj\u0105ce m\u00f3rz tonie\u201d.<\/em><\/p>\n
\nNajwi\u0119ksze kl\u0119ski p\u0142yn\u0105 z nierozumu\u201d.<\/em><\/p>\n
\nnajwy\u017cszy skarb rozumu dar.
\nA wyzwie ten niechybny s\u0105d,
\nkto bog\u00f3w l\u017cy i wali rz\u0105d.
\nI ze\u015bl\u0105 oni sw\u0105 zemst\u0119 i kary
\nNa pych\u0119 s\u0142owa w cz\u0142owieku,
\nI w kl\u0119sk odm\u0119cie rozumu i miary
\nW p\u00f3\u017anym naucz\u0105 go wieku\u201d.<\/em><\/p>\nAntygona – plan wydarze\u0144 w punktach<\/h2>\n
\n
Antygona – bohaterowie<\/h2>\n
\n
Nawi\u0105zania w innych dzie\u0142ach kultury<\/h2>\n
\n